Powołanie Polsko-Kirgistańskiej Komisji Historycznej jest trzecią tego typu inicjatywą, po wcześniej utworzonych Komisjach Polsko-Kazachstańskiej i Polsko-Uzbekistańskiej, co stanowi kolejny, ważny krok w rozwijaniu współpracy naukowej między Polską a krajami Azji Środkowej.
Celem komisji jest poszukiwanie i wymiana źródeł historycznych, prowadzenie wspólnych badań naukowych, a także rozwijanie współpracy w zakresie edukacji i popularyzacji wiedzy. Dzięki tego typu inicjatywom polscy naukowcy zyskują dostęp do unikalnych archiwów i dokumentów, które mogą rzucić nowe światło na losy Polaków w Kirgistanie oraz szerzej – w całym regionie. Współpraca w ramach komisji umożliwi identyfikację, digitalizację i analizę tych materiałów, co pozwoli na lepsze zrozumienie wspólnej historii obu narodów.
W skład Komisji od strony Kirgistanu weszli:
- przewodniczący – prof. Alymbek Kuszubekov, dyrektor Instytutu Historii i Regionalistki Kirgiskiego Uniwersytetu Narodowego,
- sekretarz – dr Gulzat Chodoldoeva, zastępca dyrektora Instytutu Historii i Regionalistki Kirgiskiego Uniwersytetu Narodowego.
Stronę polską Komisji reprezentowali:
- przewodniczący – prof. Wojciech Śleszyński, dyrektor Muzeum Pamięci Sybiru,
- sekretarz – dr Dmitriy Panto, pracownik Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.
W pierwszym posiedzeniu na Kirgiskim Uniwersytecie Narodowym im. Yusufa Balasaghuniego w Biszkeku udział wzięli również dr Asel Shaiyldaeva, dr Nazira Kasymova oraz dr Nazira Mamosheva.
Podczas spotkania omówiono kluczowe kierunki współpracy oraz ustalono priorytetowe obszary badań, które mają przyczynić się do pogłębienia wiedzy o wspólnej historii i relacjach między Polską a Kirgistanem.
Powołanie Polsko-Kirgistańskiej Komisji Historycznej wpisuje się w szerszy kontekst działań zmierzających do odbudowy i dokumentowania historii Polaków na Wschodzie. Współpraca ta ma szansę nie tylko wzbogacić wiedzę historyczną, ale także wzmocnić więzi między Polską a Kirgistanem na poziomie naukowym, kulturalnym i społecznym. Inicjatywa ta jest kolejnym dowodem na to, że historia może być pomostem łączącym narody.
