Chusta prof. Elżbiety Smułkowej w zbiorach Muzeum Pamięci Sybiru

Zbiory Muzeum Pamięci Sybiru rosną w siłę!

Swoją osobistą pamiątkę z czasów deportacji przekazała nam pani profesor Elżbieta Smułkowa – uznana slawinistka i białorutenistka, była ambasador RP na Białorusi.

W maju 1941 r. 10-letnia wówczas Elżbieta wraz z matką i siostrą zostały zesłane w głąb tajgi syberyjskiej, do posiołka Ust’ – Silga w obwodzie nowosybirskim. Ojca rodziny – Kazimierza Barana, związanego z Lasami Państwowymi we Lwowie, już rok wcześniej aresztowano. Jak się później okazało, został rozstrzelany przez NKWD w Katyniu. Rodzina dowiedziała się o tym dopiero w 1994 r., kiedy ogłoszono ukraińską listę katyńską.

W trakcie pobytu w Ust’ – Silga Elżunia Baranówna opiekowała się niemowlęciem miejscowej felczerki, za co w ramach wynagrodzenia dostała dużą ilość puszystej białej waty. Ponieważ mrozy były siarczyste (temperatura spadała do - 45 stopni Celsjusza), a zabrana ze Lwowa odzież okazała się niewystarczająca, Elżunia postanowiła zrobić z waty praktyczny użytek i wykonała ciepłą chustkę na głowę. Najpierw ręcznym wrzecionem uprzędła z waty nić, następnie skręcała dwie nitki na „włóczkę”. Chustka została po bokach udekorowana koronkowym szlakiem, który został wykonany szydełkiem. Matka postanowiła dodatkowo chustkę ozdobić – w rzeczach przywiezionych ze Lwowa znalazła niebieskie nici, z których naszyła na tej bieli błękitne kropki. Mimo że chustka szybko się sprała i zszarzała, towarzyszyła jej Autorce przez cały pobyt na Syberii aż po powrót do kraju.

Na zdjęciach: Chusta prof. Elżbiety Smułkowej / fot. Jan Szewczyk/MPS

       

Do góry