Wystawa Stała

Przez całe dziesięciolecia po II wojnie światowej pamięć o deportacjach obywateli polskich w głąb Związku Sowieckiego była przemilczana lub fałszowana. Oficjalna propaganda PRL celowo pomijała ten tragiczny wątek w życiu kilkuset tysięcy ludności polskiej zamieszkującej dawne ziemie wschodnie II Rzeczypospolitej. Wystawa stała Centrum Edukacyjno-Wystawienniczego Muzeum Pamięci Sybiru to ilustrowana osobistymi pamiątkami, dokumentami i fotografiami opowieść o losach Polaków przymusowo deportowanych w głąb Rosji Sowieckiej w latach II wojny oraz późniejszych aż do 1956 roku.

Na wystawie znalazły się zarówno przedmioty zabrane w pośpiechu z domu rodzinnego w dniu wywózki: walizka, haftowana chusteczka, porcelanowa figurka, książeczka do nabożeństwa, garstka ziemi zawinięta w kawałek płótna, maszyna do szycia, nożyczki czy lokówka do włosów, jak i pamiątki przywiezione z Syberii – pojemnik na żywność z kory brzozowej, fufajka, maska chroniąca przed owadami czy sowiecki tytoń.

Poprzez wybrane przedmioty, fotografie i dokumenty przez lata pieczołowicie przechowywane w domowych szufladach – odczytujemy losy tysięcy rodaków i ich rodzin doświadczających dramatu przesiedleń, niewolniczej pracy, głodu, chorób i poczucia beznadziejności. Prezentowane artefakty przypominają nam losy ofiar czterech deportacji.

Do góry