Opowieść Antoniny Jędrczak, deportowanej w lutym 1940 roku na Syberię

Państwo Antonina i Ryszard Jędrczakowie z córkami: Katarzyną, Barbarą, Krystyną i Niną. Zdjęcie wykonano w trakcie wakacji w Grabowcu Stryjskim. Trzy lata później, w lutym 1940 roku, kobietę i dzieci deportowano na Syberię.

"Ciężko nam bardzo, bo trzeba wciąż myśleć co będziemy jutro jeść, skąd wziąć pieniądze na chleb, za co kupić mleko, co będziemy robić w zimie, bez opału, w naszej lekkiej odzieży? Zima tu dochodzi do 60 stopni i trwa tyle miesięcy co u nas. Martwimy się wczem będziemy chodzić, gdy się wszystko wyprzeda na chleb i podrze się. Nie można tutaj ni kupić, ni wyprać, ni zeszyć, bo nie ma czem." (fragment listu Antoniny Jędrczak z dn. 25 kwietnia 1940 roku, pisownia oryginalna zachowana)

Źródło: sybir.com.pl

Do góry